கௌரவன்_ஆனந்த் நீலகண்டன்

நூல் : கௌரவன் (இரண்டாம் பாகம்)

பக்கங்கள்: 603

ஆசிரியர்: ஆனந்த் நீலகண்டன்

மொழிபெயர்ப்பாளர்: நாகலட்சுமி சண்முகம்

        மகாபாரதத்தில் தீயவனாகச் சித்தரிக்கப்பட்ட துரியோதனன் தீயவனா அல்லது கௌரவமான கௌரவனா என்பதை ஆசிரியர் இந்நூலில் அலசி அள்ளித் தருகிறார்....நல்ல நடை...

அருமையான மொழிபெயர்ப்பு....

தர்மத்திற்கும் அதர்மத்திற்குமான போர் தான் மகாபாரதம்...ஆனால் இருதரப்பும் தர்மத்தை காத்து நிற்பவர் தாமே என எண்ணுவது தான் நகை முரண்.

வர்ணாசிரம தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்காமல், சூதனும் அரசனாகலாம், திறமை மட்டுமே அளவுகோல் என முழங்கும் சொந்த புத்தி கொண்ட பட்டத்து இளவரசனான துரியோதனன் அரசனானால் தமக்கு பாதிப்பு என எண்ணும் புரோகிதர்களும், வைசிய வியாபாரியான யுயுத்சுவும் வர்ணாசிரம தர்மத்தைக் காப்பாற்றினால் மட்டுமே தங்கள் வாழ்வாதாரம் பிழைக்கும் என்ற எண்ணத்தின் அடிப்படையில் அரியணைக்கு எவ்விதப் பாத்தியதையும் அற்ற,   சொல்பேச்சுக் கேட்கும்  குழந்தைகளான பாண்டவர்களை அரியணை ஏற்ற  செய்த முயற்சியின் விளைவே மாபெரும் பாரதப் போராக விளைந்தது....

இதில் வெளிநாட்டினனான காந்தார இளவரசன் தன் பங்கிற்கு தன் நாட்டை அழித்த பரத நாட்டினரை அழிக்க முயற்சித்துக் கொண்டே இருக்கிறான்.

தன்னைத் தானே கடவுள் என அழைத்துக் கொள்ளும் கிருஷ்ணன் ஒரு பக்கம்.

தென்னாட்டில் பரசுராமன் ஒருபுறம் வர்ணாசிரமத்திற்கு எதிரான துரியனை அரியணை ஏற விடாமல் தடுக்கத் தன்னாலானதைச் செய்து கொண்டே இருக்கிறார்.

இவர்கள் அனைவரும் எதிர்க்கும் துரியன், தன் நாட்டு மக்கள் அனைவரும் சமம் என்பதை நிலைநிறுத்த  தன் சூத நண்பன் கர்ணனுடனும், பிராமண நண்பனான அசுவத்தாமனுடனும் இணைந்து வர்ணாசிரம தர்மத்தை எதிர்ப்பதால்,  தௌமியன் என்ற பிராமண குருவால் திட்டமிட்டுப் பரப்பப்படும்  வதந்திகளால் ஒவ்வொரு முறையும் தீயவனாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறான்.

துரியனும், கர்ணனும் தம் மனம் கவர்ந்த பெண்ணைக் கூட அடைய முடியாமல் அரசியல் செய்கிறான் கிருஷ்ணன்..

போர்விதிகளை மீறமாட்டோம் என சத்தியம் செய்யுமாறு தர்மன் மற்றும் துரியனிடம் பிதாமகர் கோரும் போது தர்மன் உடனே சத்தியம் செய்கிறான்...ஆனால் துரியன் சத்தியம் செய்துவிட்டால் மீறக்கூடாதே எனத் தயங்கி...பிறகு சத்தியம் செய்கிறான்....கடைசி வரை போர் விதிகளை மீறாமல் இருந்தது துரியனா? தர்மனா?

துரோணர், கர்ணன், பிதாமகர், துரியன் என அனைவரையுமே விதிகளை எல்லாம் மீறி,  ஏமாற்றியே கொன்றனர் பாண்டவர்கள்....இதில் தர்மத்தைக் காத்தது யார்?

கிருஷ்ணனின் நாராயண சேனை உட்பட துரோணர், பிதாமகர்,கிருபர் என ஜாம்பவான்கள் அனைவரும் ஏன் துரியன் பக்கம் நின்றனர்?

அவன் செய்த ஒரே தவறு திரௌபதியைத் துகிலுரிக்க முயன்றது.....அதுவும் அவள் கணவன் சூதில் அவளை இழந்த பிறகு...சூதில் வைப்பது பிழையில்லையா.....துரியனின் மகளை கிருஷ்ணனின் மகன் சீரழிப்பதும் அவளை அவனுக்கே மணமுடித்து வைப்பதும் எவ்வகை தர்மம்....அவள் பெண்ணில்லையா?...அவளுக்கு நேர்ந்தது தர்மமா?

இது எல்லாக் காலங்களிலும் நிகழ்ந்து கொண்டே இருப்பதுதான் நம் மனித இனத்திற்கான சாபக்கேடு....

அர்ஜூனனை விடத் திறமை வாய்ந்தவனாக இருந்தும் தாழ்ந்த சாதிக்காரன் என்ற ஒரே காரணத்திற்காக ஏகலைவனின் கட்டைவிரலை காவு கேட்டது எவ்வகை தர்மம்.....அதைத் தாண்டியும் சாதித்து காட்டுக்கு அரசனாக துரியனால் ஆக்கப்பட்ட, துரியனின் மகளுக்கு இன்னொரு தந்தை போலான ஏகலைவனின் மரணம் நெஞ்சை உலுக்குகிறது.

பலராமனுக்கும் கிருஷ்ணனுக்குமான உரையாடலைப் படிக்கும் இறை நம்பிக்கை கொண்ட அனைவருக்கும் நம் நம்பிக்கை சரிதானா என்ற சந்தேகம் வருவது உறுதி....கடவுளான கிருஷ்ணன் தன் இனத்தையும் தன் நகரையும் ஏன் காப்பாற்றிக்கொள்ள இயலவில்லை...

கடோத்கஜன், அரவான் ஆகிய இருவரும் பாண்டவர்களின் சூதமனைவியருக்குப் பிறந்து தம் தந்தைக்கு ஏதாவது ஒரு விதத்தில் உதவி அவர்கள் அன்பைப் பெற்று விட மாட்டோமா என்றே வாழ்ந்து இறுதியில் தம் தந்தையரிடம் ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசாமல் அவர்களுக்காக தங்கள் இன்னுயிர் ஈந்து பலியாவது மனதைப் பிசைகிறது.

மகாபாரதம் பற்றிக் கேள்விப்படும் போதெல்லாம் கூடவே சந்தேகங்கள் கிளர்ந்தெழுந்து கொண்டே இருக்கும் வகையில்தான் மகாபாரதம் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது...

"நான் நன்றி கெட்டவனாக அறியப்படுவதை விட தீயவனாக அறியப்படுவதை விரும்புவேன்." -கர்ணன்

"தான் ஒரு கடவுள் என முழங்கிக் கொண்டு, பிறகு தகாத செயல்களை ஏன் செய்ய வேண்டும்? அதற்கு பதிலாக, ஒரு சாதாரண மனிதனாக இருந்து, தன்னுடைய நம்பிக்கைகளுக்காகத் தலைநிமிர்ந்து உயிர் நீப்பது  சாலச் சிறந்தது"- துரியன்....

துரியனுடனான பயணத்தை நிறைவு செய்ய மனம் ஒப்பாமல் இன்னும் இன்னும் துரியனைப் பற்றி எழுத மாட்டாரா  என்று, இரண்டு பாகங்களாக, 1200 பக்கங்கள் படித்தும்....அதைத்  தாண்டியும் கேட்கிறது மனது...